شنيدم كه مىگفت : از على بن ابى طالب دست بداريد كه خود از پيامبر شنيدم كه سه خصلت براى على قائل شد كه دوست داشتم يكى از آن‌ها را براى من قائل مىشد . يكى از آن سه خصلت ، نزد من محبوب‌تر است از آن چه آفتاب بر آن مىتابد . من به همراه ابو بكر و ابو عبيده جرّاح و گروهى از اصحاب بودم كه پيامبر ( ص ) بر شانهء على بن ابى طالب ( ع ) زد و فرمود : اى على ! تو نخستين مسلمانى هستى كه اسلام آورده و اوّلين مؤمنى كه ايمان آورده است ، و تو براى من همچون هارون هستى براى موسى . دروغ گفته است اى على ! آن كه گمان مىبرد مرا دوست دارد در حالى كه تو را دشمن مىانگارد . « 1 » - هنگامى كه اين آيهء كريمه : وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ « 2 » - بر پيامبر ( ص ) نازل شد ، حضرت ( ص ) ، فرزندان عبد المطلب را در خانهء ابو طالب گرد آورد در حالى كه ايشان چهل مرد بودند . پيامبر ( ص ) به على دستور داد براى آن‌ها ران گوسفندى را با يك مدّ گندم ، خوراك سازد و يك صاع شير برايشان فراهم آورد . هر يك از اين مردها مىتوانست در يك وعده غذا سر و دست گوسپندى را به همراه مشكى نوشيدنى بخورد . آن‌ها همگى از اين غذاى اندك بخوردند تا همه را كفايت كرد و اين خود ، نشان دادن معجزهء پيامبر ( ص ) بود . پيامبر ( ص ) سپس به آن‌ها فرمود : اى فرزندان عبد المطلب ، خداوند مرا براى همه خلايق برانگيخته به طور عام و براى شما به طور خاص ، و سپس فرمود : وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ، و من شما را به دو كلمه مىخوانم كه بر زبان سبك و در ترازوى رستخيز بسى گران خواهد بود و شما با اين دو كلمه خواهيد توانست بر تازى و غير تازى چيره شويد و همهء ملّت‌ها فرمانتان مىبرند . با اين دو كلمه به بهشت درخواهيد آمد و از آتش رهايى خواهيد يافت : « شهادت به اين كه نيست خدايى مگر اللَّه و اين كه من پيامبر خدايم » . هر كه مرا در اين امر يارى رساند و در پرداختن بدان مددم كند برادر من خواهد بود و جانشين من و وزير و وارث من و خليفهء پس از من . هيچ كس پاسخ پيامبر را نداد .

--> ( 1 ) همان . ( 2 ) شعراء / 214 ؛ خويشان نزديك خود را هراس ده .